در گلستاني هنگام خزان رهگذر بود يكي تازه جوان
صورتش زيبا قامت موزون چهره اش غم زده از سوز درون
ديدگان دوخته بر جنگل و كوه دلش افسرده ز فرط اندوه
با چمن درد دل آغاز نمود اين چنين لب به سخن باز نمود
گفت: آن دلبر بي مهر و وفا دوش مي گفت به جمع رفقا
"در فلان جشن به دامان چمن هر كه خواهد كه برقصد با من
از برايم شده گر از دل سنگ كند آماده گلي سرخ وقشنگ"
چه كنم من كه در اين دشت ودمن گل سرخي نبود واي به من

در همانجا به سر شاخه بيد بلبلي حرف جوان را بشنيد
ديد بيچاره گرفتار غم است سخت افسرده ز رنج و الم است
گفت بايد دل او شاد كنم روحش از بند غم آزاد كنم.
رفت تا باديه ها پيمايد گل سرخي به كف آرد شايد!

جستجو كرد و فراوان و چه وسود كه گل سرخ در آن فصل نبود
هيچ گل در همه گلزار نديد جز يكي گلبن گلبرگ سپيد
گفت اي مونس جان يار قشنگ گل سرخي ز تو خواهم خون رنگ
هر چه بايست كنم تسليمت بهترين نغمه كنم تقديمت
گفت اي راحت دل اي بلبل آنچناني كه تو ميخواهي گل
قيمتش سخت گران خواهد بود راستش قيمت جان خواهد بود

بلبلك كامده آن همه راه بود از محنت عاشق آگاه
گفت برخيز كه جان خواهم داد شرف عشق نشان خواهم داد
گفت گل سينه به خارم بفشار تا خلد در دل پر خون تو خار
از دلت خون چو بر اين برگ چكيد گل سرخي شود اين برگ سپيد
سرخ مانند شقايق گردد لاله گون چون دل عاشق گردد
تا سحر نيز در اين شام دراز نغمه اي ساز كن از آن آواز
شب هوا خوش همه جا مهتاب است اين چنين آب و هوا ناياب است

بلبلك سينه خود كرد سپر رفت سر مست در آغوش خطر
خار آن گل همه تيز و خون ريز رفت اندر دل او خاري تيز
سينه را داد بر آن خار فشار خون دل كرد بر آن شاخه نثار
برگ گل سرخ شد از خون دلش مهر بود آري در آب و گلش

شد سحر بلبل بي برگ و نوا دگر از درد نمي كرد صدا
جان به لب سينه و دل چاك زده بال و پر بر خس و خاشاك زده
گل به كف در گل و خون غلط زنان سوي ماواي جوان گشت روان

عاشق زار در انديشه يار بود تا صبح همانجا بيدار
بلبل افتاد به پايش جان داد گل بدان سوخته حيران داد

هر كه مي ديد گمانش گل بود پاره هاي جگر بلبل بود

سوخت بسيار دلش از غم او ساعتي داشت به جان ماتم او
بوسه اش داد و وداعي به نگاه كرد و برداشت گل افتاد به راه

دلش آشفته بد از بيم و اميد رفت تا بر در دلدار رسيد
بنمودش چو گل خوشبو را دخترك كرد ورانداز او را
قد و بالاي جوان را نگريست گفت:"افسوس پزت عالي نيست!
گر چه دم مي زني از مهر و وفا جامه ات نيست ولي در خور ما"
پشت پا بر دل آن غم زده زد خنده بر عاشق ماتم زده زد
طعنه ها بود به هر لبخندش كرد پرپر گل و دور افكندش!

شنـيدم گـوسپندي را بزرگـي
 رهانيد از دهان و دست گرگي
شبانگه كارددر حلقش بماليد
 روان   گوسپـند   از وي  بناليد
كه از چنگال گرگم  در    ربودي
 چوديدم،عاقبت خود گرگ بودی

امروز كه در دست توام مرحمتي كن
فردا كه شوم خاك چه سود اشك ندامت ؟

ای بسا ابلیس آدم رو که هست
پس به هر دستی نباید داد دست

من نگويم كه مرا از قفس آزاد كنيد
قفسم برده به باغي و دلم شاد كنيد

                                                 موسیقی ایرانی

             قبل از بررسي خلاصه وار تاريخ موسيقي ايران بايد به چند نكته توجه كرد: اول آنكه ايران باستان كشوري پهناور بوده كه حدودا شامل ۳٠ كشور امروزي بوده است و به طبع داراي اقوام، مذاهب و فرهنگهاي گوناگوني بوده اند. پس ما نبايد منتظر فرهنگي يك پارچه باشيم زيرا اين اقوام در كنار هم و به كمك دستاوردهاي يكديگر به پيشرفت و تكامل رسيده اند،

Persian Art Music

انجام شده است.

     توجه: در این مورد داشته باشید که این نتایج ممکن است با نظر بزرگان و صاحب نظران

موسیقی مقایرت داشته باشد.

چنین گذشت بر ایران

شبی که بود من و جام را هما غوشی                             شبی که بود مرا لذت فراموشی

شبی که بود روا کام دل به می نوشی                             به شهر خاطره کردم سفر به خاموشی

به گوش هوش شنیدم صلای چاووشی                            که می سرود غمین قصه سیاووشی

که روزگار غریبی گذشت ایران را

ز کوه و دشت گذر کردم و ز آبادی                                       ز جنگ و صلح اگر غصه بود یا شادی

گذر چو باد نمودم به سوی آزادی                                       نه قید شرع به دل داشتم نه الحادی

چون جان خسته رساندم به دوری مادی                             هزار نکته بجا دیده ام بهر وادی

گفت‌وگو با نعمت آغاسی
دوست دارم باز هم آغاسی باشم

۸۴/۵/۱۱ - ۱۷:۹ - آسیا - بهروز سعادت

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟

سال ساخت : بهمن 1357

جمشید جم

فریدون مشیری

تمامی سرودها 

تمامی سرودها 

  عکسهای کنسرت ارکستر ملل در تالار وحدت

بهمن رجبی و کیوان ساکت، نوازنده میهمان و افتخاری ارکستر ملل ایران

http://www.farsinet.com/zarbomasal/index.html

گزیده ای از اشعار

خیام نیشابوری

گردآورنده و حروفچین:  حمید کریمی

www.ghafaseh.com

در این سایت تنوع عنوان کتاب از شیر مرغ تا جون آدمیزاده

اونایی که رفتند پشیمونند،شما هم امتحان کنید